بسم رب علی یا رب علی به حق علی اشفی صدر علی به ظهور الحجه

شهادت بزرگ مرد انسانيت اسدالله الغالب حضرت امیرالمومنین علی (ع) را خدمت

آقا بقیه الله (عج) و همه شیعیان دل سوخته تسلیت می گوییم.

تا سپرد م د ل به تو از خلق عالم د يده بستم          د لربايي كردي و من غير تو  د لبـــــر ندارم

وقتی روز شمار بندگی را ورق می زنی الطاف و رحمت ایزدی را در لابلای روزها می بینی ، بعضی از روزها شور و حال دیگری دارند . اصلا رنگ

 و بوی خدا در آنها نمایان تر است .

 رجب ماه خدا ، ماه خالی شدن از غیر خدا ، ماهی که ملائکه در زمین به دنبال جمع کردن استغفار مثل من و تو هستند .

بعد ازاین ماه  گام ها را فراتر می نهیم تا به کعبه ی مقصود می رسیم . شعبان از راه می رسد ؛آن هنگام که ظرف بندگی از تب هوای نفس

 اماره خالی شد شعبان با طلوعی سرشار و لبریز از شکوفه ها ی محمدی و عطر آل الله از راه می رسد و قدم بر خانه ی دل می گذارد ....

 و دیگر هنگامه ی جلای دل است . دلی که رجب را وقف آرایشش کرده ایم .مهربانا! شکرت که اینگونه مرا،اعضا و جوارحم را ،  زبانم را و چشم

و گوشم را و همه ی وجودم را میهمان این خوان باکرامتت کرده ای ، میهمانی ای که حتی چشم بر هم نهادن آن نیز عبادت است.

آرام آرام ،دلنشین و سبکبال پا را بر بال ملائک می گذاریم و دستان رمضان را در آغوش می گیریم ؛ پای به شمارش معکوس دل می گذاریم

 وبه سوی عشق و مستی می رویم.

به میانه ی ماه خدا نزدیک شده ایم . نوای رحمت ایزدی به گوش می رسد،  در قلب زمان اعظم ملائکه آسمان بر زمین می آیند تا بالهایشان

 را فرش پای ملکوتیان کنند .آمده اند تا تو را بخرند، آمده اند تا تو را نزد آن معبودی ببرند که خریدار هر یوسف بد سرشت است .

لیالی قدر در انتظارند تا فانوس عشق و عاشقی را بنوازند ..

وآنجاست که عبد سرا پا تقصیر روی به سوی حقیقت عالم می کند و منشور آینده ای مبهم را از دست مولای مان حجت بن الحسن (عج) بر می گیرد.

 خدایا چه می شود ما را،این شب  پر از رحمت و برکت ،اما رسم مجنون شدن را نمی دانیم ، نمی دانیم اگر لیلای عالم کاسه ی گدایی تو را

 می شکند ، تو را دوست دارد؛ تو را دوست دارد و در انتظار یک نگاه پر از نیاز توست .

شب قدر آمده است تا تویی که خسته ی عالم دنیایی ، تا تویی که خسته ی بندگی تن شده ای ، چنگ در ریسمان معنویت زنی و قرآن را

که سرچشمه ی معنویات عالم است با زبان اشک برویانی با زبانی که تحفه ی قدح بار است ، با زبانی که کیمیای جلای دل است.

آن محبوبه ای که شنزار گونه های عاشقان را آبیاری می کند تا نهال خوف و رجا در آن برویاند .

ای محبوب من باهمه ی نیاز ،به درگاه تو آمده ام تا قلم عفو بر دریای گناهم بکشی که با دیدگانی پاک به زیارت اقا حجت بن الحسن (عج)  بروم

ای محرم راز! با دل آکنده و پر سوز و گداز آمده ام تا به حق بهترین بندگانت ، به حق سید رسولانت ، به حق ناله های زهرای اطهرت، عالم ما را رنگی الهی بزنی تا خدایی خدایی شویم...

بسم رب حیدر یارب حیدر به حق حیدر اشفی صدر حیدر به ظهور الحجه

 السلام علیک یا شریک القرآن

۱۷ ماه مبارک رمضان سالروز بنای مسجد مقدس جمکران به فرمان حضرت ولی عصر (عج)

را به عاشقان کوی دوست تبریک می گوییم.

ببوسم خاک پاک جمکران را تجلی خانه ی پیغمبران را

بسم الله الرحمن الرحيم

الهی عظم البلاء وبرح الخفاء وانکشف الغطاء وانقطع الرجاء وضاقت الارض ومنعت

السماء وانت المستعان والیک المشتکی وعلیک المعول فی الشده والرخاء

شنیدن صدای‎ قرآن به‎ آرامش‎ روحی‎ کمک‎ می‎ کند. براساس‎ پـژوهـش‎ جـدیـد جــمـعــی‎ از محـققـان‎‎ در آمریکـا, گـوش‎ دادن بـه‎ صـوت‎ قرآنی‎ که‎‎‎ بـا ترتیـل‎ خـوانـده شـده اسـت‎, تغییرات‎ فیزیولوژیـک‎ غیرارادی‎ در دستگـاه‎ عصبی‎‎ ایجاد می کند که‎ موجب‎ از میان‎‎ رفتـن حالت‎ های‎ روحـی‎ نــامــتعــادل‎ همـانـنـد اضطراب‎ می‎ شود. در این‎ آزمایش‎ کـه‎‎ بـه کمـک‎ دسـتگـاههـای‎ الکترونیکی‎ کنترل‎ کننـده‎ مغـز انجام‎ شـد, فرکانس‎ موجهای‎‎ مغزی هنگام‎ شنیـدن‎ تـرتیـل‎ قرآن‎از 13 ـ 12 موج‎ در ثانیه‎‎‎ که مربوط به حالت‎‎ هوشیاری‎ است به‎‎ 8 تا10 موج‎ درثانیـه که‎‎ مربوط بهحالت‎‎ آرامش‎ عمیــق‎ روحـی‎ اسـت کاهش‎ یافت‎. به‎‎‎ گفته این‎‎ محـققـان, افـرادی‎ کــه بــا زبـان‎ عربی‎‎ نیز آشنایی ندارنـد, آرامـش‎ و شـادی‎ درونی‎ را هنگام‎ شنیدن‎‎ قرآن احساس‎ می‎ کنند.

اي انعکاس روي دل آراي مصطفيوي انکشاف کرب زسيماي مرتضي

اي انشراح سينه نامــوس کبــرياء   وي انبسـاط خاطــر سلطان کربــلا

پيشاپيش ميلاد با سعادت کريم اهل بيت (ع) و سبز پوش ال عبا سبط اکبر حضرت امام حسن مجتبي (ع) را به همه شما تبريک عرض ميکنم

.............خدائي معرفت به خرج بديد و در ليالي پرفيض قدر حقير را فراموش نکنيد...........هر شب شب قدر است اگر قدر بدانيم........التماس دعا......يا علي مدد......

آقا رسول الله (ص)  به حضرت علی علیه السلام فرمودند : جز مومن تورا دوست نمیدارد و 

کسی با تو دشمن نمیشود مگر کسی که زنا زاده یا نطفه اش هنگام حیض بسته شده باشد.

بسم الله الرحمن الرحیم

قال علی علیه السلام:الحمدالله الملک المحمود؛والمالک الودود

 مصور کل مولود؛مال کل مطرود ساطح المهاد وموطد الاوطاد

 ومرسل الامطار عالم الاسرار ومدرکها ومدمر الاملاک

ومهلکها ومکورالدهورومکررها وموردالامورومصدرها عم

سماحه وکمل رکامه وهمل وطاوع السؤال والأمل اوسع الرمل

وأرمل أحمد حمداً ممدوداً وأوحده کما وحد الاواه وهو الله لا اله

للامم سواه ولاصادع لماعد له وسواه؛أرسل محمداً

علماًللاسلام؛واماماًللحکام؛ومسدداًللرعاء ومعطل أحکام ود

وسواع أعلم وعلم؛و حکم وأحکم؛أصل الاصول ومهد وأکد

الموعود وأوعد أوصل الله له الاکرام؛وأودع روحه السلام ورحم

آله وأهله الکرام؛ما لمع رائل وملع دال وطلع هلال؛وسمع اهلال

اعملوا رعاکم الله أصلح الأعمال؛واسلکوا مسالک الحلال و

اطرحوا الحرام ودعوه؛واسمعوا أمرالله وعوه وصلوا الأرحام

وراعوها وعاصوا الأ هواء واردعوها وصاهروا أهل الصلاح و

الورع وصارموا رهط اللهو والطمع؛ومصاهرکم أطهر الأحرار

مولداً؛أسرارهم سؤدداً وأحلاهم مورداً وهاهوأمکم وحل

حرمکم؛مملکا عرسکم المکرمه وما هو لها کما مهر؛رسول الله

أم سلمه وهو أکرم صهر أودع الأولاد؛وملک ما أراد؛وماسها

مملکه ولاوهم ولا وکس ملاحمه ولا وصم أسأل الله لکم احماد

وصاله .دوام اسعاده؛وألهم کلااصلاح حاله والا عداد لمآله

ومعاده وله الحمد السرمد والمدح لرسوله أحمد(ص).

بسم الله الرحمن الرحیم

قال علی علیه السلام:حمدت من عظمت منته وسبغت نعمه؛وسبغت غضبه رحمه؛وتمت کلمه؛ونفذت

 مشیئته وبلغت قضیته حمدته حمد مقر لربوبیته؛متخضع لعبودیته؛متنصل من خطیئته؛متفرد

بتوحیده؛مومل منه مغفرة تنجیه؛یوم یشغل عن فصیله وبنیه ونستعینه ونستر شده ونستهدیه و نومن

به ونتوکل علیه؛وشهدت له شهود مخلص موقن؛وفردته تفرید مؤمن متیقن؛و وحدته توحید عبد

مذعن لیس له شریک فی ملکه؛ولم یکن له ولی فی صنعه؛جل عن مشیرو وزیر؛وعن عون و

معین؛ونصیر ونظیر علم فستر؛وبطن فخبر وملک فقهر؛وعصی فغفر؛وحکم فعدل؛لم یزل ولن

یزول(لیس کمثله شیء)و هو بعد کل شیءرب متعزز بعزته؛متمکن بقوته؛ متقد س

بعلوه؛متکبربسموه لیس یدرکه بصر ولم یحط به نظر؛قوی منیع؛بصیر سمیع؛رؤوف رحیم .عجز

عن وصفه من یصفه؛وضل عن نعته من یعرفه؛قرب فبعد؛وبعد فقرب یجیب دعوة من ید عوه و

یرزقه و یحبوه ذو لطف خفی؛وبطش قوی ورحمة موسعه؛وعقوبة موجعة؛رحمته جنة عریضة

مونقة و عقوبته جحیم ممدودة موبقةو شهدت بعث محمد رسوله؛ وعبده وصفیه؛ ونبیه ونجیبه

وحبیبه وخلیله بعثه فی خیر عصر؛وحین فترة وکفر؛رحمة لعبیده؛ومنة لمزیده ختم به نبوته؛وشید

به حجته وبلغ وکدح رؤوف بکل مؤمن؛رحیم سخی؛رضی ولی زکی علیه رحمة وتسلیم؛وبرکة

وتکریم؛من رب غفور رحیم؛قریب مجیب وصیتکم معشر من حضرنی بوصیة ربکم؛وذکرتکم

بسنة نبیکم فعلیکم برهنة تسکن قلوبکم؛وخشیة تذری دموعکم وتقیة تنجیکم قبل یوم یبلیکم و یذهلکم

یوم  یفوز فیه من ثقل وزن حسنته؛ وخف وزن سیئته ولتکن مسألتکم وتملقکم مسألة ذل و

خضوع؛وشکر وخشوع؛بتوبةونزوع وندم ورجوع ولیغتنم کل مغتنم منکم صحته قبل سقمه وشیبته

قبل هرمه وسعته قبل فقره؛و فرغته قبل شغله؛وحضره قبل سفره؛قبل تکبر وتهرم وتسقم؛یمله

طبیبه؛ویعرض عنه حبیبه؛وینقطع عمره؛ویتغیر؛عقله؛./(ثم قیل):هو موعوک وجسمه منهوک ثم

جد فی نزع شدید؛وحضره کل قریب وبعید؛فشخص بصره وطمع نظره ورشح جبینه وعطف

عرینه وسکن حنینه وحزنته نفسه؛وبکته عرسه وحفر رمسه ویتم منه ولده؛وتفرق منه عدده وقسم

جمعه وذهب بصره وسمعه؛ومددوجرد وعری وغسل؛ونشف وسجی وبسط له وهییءونشر علیه

کفنه؛وشد منه ذقنه وقمص وعمم؛وودع وسلم وحمل فوق سریر. وصلی علیه بتکبیر ونقل من دور

مزخرفةوقصور مشیدة؛وحجرمنجدة وجعل فی ضریح ملحود وضیق مرصود بلبن منضود مسقف

بجلمود وهیل علیه حفره؛وحثی علیه مدره وتحقق حذره ونسی خبره؛ ورجع عنه ولیه وصفیه

وندیمه ونسیبه؛وتبدل به قرینه وحبیبه؛فهو حشو قبر،ورهین قفر یسعی بجسمه دودقبره؛ویسیل

صدیده من منخره؛یسحق تربه لحمه؛وینشف دمه؛ویرم عظمه؛ حتی یوم حشره؛فنشره من قبره حین

ینفع فی صور یدعی بحشر ونشور فثم بعثرت قبور وحصلت سریرة صدور وجیء بکل نبی

وصدیق وشهید؛و توحد للفصل قدیربعبده؛خبیر بصیر. فکم من زفرة تضنیه وحسرة تنضیه فی

موقف مهول مشهد جلیل؛بین یدی ملک عظیم؛وبکل صغیروکبیرعلیم فحینئذ یلجمه عرقه ویحصره

قلقه؛عبرته و صرخته غیر مسموعة؛وحجته غیر مقبولة زالت جریدته ونشرت صحیفته نظرفی

سوءعمله؛وشهدت علیه عینه بنظره ویده ببطشه و رجله بخطوه؛وفرجه بلمسه؛ وجلده بمسه

فسلسل جیده وغلت یده وسیق فسحب وحده؛فورد جهنم بکرب وشده فظل یعذب فی جحیم ویسقی

شربة من حمیم تشوی وجهه وتسلخ جلده؛وتضربه زبینة بمقمع من حدید ویعود جلده بعد نضجه

کجلد جدید یستغیث فتعرض عنه خزنة جهنم یستصرخ فیلبث حقبة یندم.نغوذ برب قدیر؛من شر کل

مصیر ونسأله عفو من رضی عنه؛ مغفرة من قبله؛فهو ولی مسألتی ومنجح طلبتی فمن زحزح عن

تعذیب ربه؛جعل فی جنته بقربه. وخلد فی قصور مشیدة؛وملک بحور عین وحفدة وطیف علیه

بکؤوس وسکن فی حظیره قدس وتقلب فی نعیم وسقی من تسنیم من عین سلسبیل و مزج له

بزنجبیل مختم بمسک وعبیر مستدیم للملک؛ مستشعر للسرور؛یشرب من خمور من روض مغدق

لیس یصدع من شربه؛ ولیس ینزف هذه منزلة من خشی ربه وحذرنفسه معصیه؛وتلک عقوبة من

جحد مشیئته وسولت له نفسه معصیته؛ فهو قول فصل وحکم عدل؛وخبر قصص قص ووعظ نص

(تنزیل من حکیم حمید)نزل به روح قدس مبین علی قلب نبی مهتد رشید صلت علیه رسل سفرة

مکرمون بررة عذت برب علیهم؛رحیم کریم؛من شر کل عدو لعین رجیم؛فلیتضرع متضرعکم؛

ولیبتهل مبتهلکم؛ولیستغفر کل مربوب منکم؛لی ولکم؛وحسبی ربی وحده./

الهي ... اَعِنّى بِالْبُكآءِ عَلى نَفْسى ... وَمالى لا اَبْكى وَلا اَدْرى اِلى ما

خدایا ... مرا برای گریه کردن بر خویشتن یاری کن ... چرا گريه نكنم در صورتى كه نمى دانم

يَكوُنُ مَصيرى و اَرى نَفْسى تُخادِعُنى وَقَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ رَاْسى اَجْنِحَةُ الْمَوْتِ

به چه سرنوشتى دچار می گردم و نفسم را می بینم که مرا فریب می دهد و مرگ بالهاىخود را

فَمالى لا اَبْكى ... اَبْكى لِظُلْمَةِ قَبْرى ... اَبْكى لِخُروُجى مِنْ قَبْرى

بر سرم گسترده ... پس چرا گريه نكنم ؟ بر تاریکی قبرم می گریم ، براى بيرون آمدنم از قبر ،

عُرْياناً ذَليلاً حامِلاً ثِقْلى عَلى ظَهْرى ...

در حالی که برهنه و خوار هستم و بار سنگين گناهم را بر پشت دارم ، گریه می کنم ...

.............

الهي ...لَعَلَّكَ رَاَيْتَنى فِى الْغافِلينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنى اَوْ لَعَلَّكَ رَاَيْتَنى

خدایا ... شايد مرا در زمره غافلان ديدى پس از رحمت خويش بى بهره ام كردى يا شايد ديده اى

غَيْرَ شاكِرٍ لِنَعْمآئِكَ فَحَرَمْتَنى اَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمى وَجَريرَتى كافَيْتَنى ...

سپاسگزار نعمتهايت نيستم پس محرومم ساختى يا شايد به جرم و گناهم كيفرم دادى ...

...............

اَنْتَ اِلهى اَوْسَعُ فَضْلاً وَاَعْظَمُ حِلْماً مِنْ اَنْ تُقايِسَنى بِفِعْلى وَخَطيَّئَتى

فضل تو اى معبود من وسيعتر و بردباريت بیشتر از آنست كه مرا به كردار و گناهم بسنجى ...

فَالْعَفْوَ  الْعَفْوَ  الْعَفْوَ  سَيِّدى  سَيِّدى  سَيِّدى ....

فرازهایی از دعای ابوحمزه ثمالی

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_

اهل عربستان سعودى است و به مسجد جمكران آمده است . مى گويد :

« ما سنّى بوديم . اهل تسنن اسم حضرت فاطمه و زينب(عليهما السلام) را براى بچه ها خوب نمى دانند و عقيده دارند كه هر بچه اى به اين نام باشد به زودى مى ميرد ، امّا من همسرى داشتم كه فاطمه نام داشت و در اولين زايمان هم دخترى به دنيا آورد .

خانواده من اسم «حفصه» را براى او انتخاب كردند ، ولى من زير بار نرفتم و اسم فرزندم را هم فاطمه گذاشتم . بعد از سه سال فاطمه مريض شد . دخترم را خدمت قبر رسول اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) بردم و از ايشان شفا خواستم كه الحمدللّه شفا دادند .

بعد از برگشتن از نزد قبر حضرت رسول ، دخترم خوابيد . خوابش طولانى شد . هر چه صدايش كرديم ، بيدار نشد . او را پيش دكتر برديم كه گفت :

بچه مرده است . وقتى به دكتر ديگرى مراجعه كرديم ، او هم همان جمله را گفت .

دخترم را به غسالخانه برديم  . بعد از چند دقيقه ديدم كه او حركت كرد و از من آب خواست . برايش آب آوردم . وقتى او را بغل كردم، گفت :

بابا ! توى خواب ديدم كه مردى پيش من ايستاده و دو ركعت نماز خواند

. بعد از نماز دست مبارك خود را بر سر من كشيد و گفت : بلند شو، شما زنده مى مانيد و فعلا نمى ميريد !

و گفت كه به بابايت بگو تا شيعه شويد.

آرى ! اين مسئله باعث شيعه شدن من شده است . حالا، براى تشكر و قدردانى از آقا امام زمان(عجل الله تعالی) عازم ايران شدم و به مسجد جمكران آمدم» .

بر گرفته از یک دنیا پدر بلوگ

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

                                                         رویی

  چه ضرر رسد شما را که رسم به آرزویی

                                                               آرزویی