بي همگان به سر شود بي تو به سر نمي شود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

بي تو براي شاعري واژه خبر نمي شود

بغض دوباره ديدن ات هست و بدر نمي شود

فكر رسيدن به تو فكررسيدن به من

از تو به خود رسيده ام اين كه سفر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

دلم اگر به دست تو به نيزه اي نشان شود

براي زخم نيزه ات سينه سپر نمي شود

صبوري و تحمل ات هميشه پشت شيشه ها

پنجره جز به بغض تو ابري و تر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

صبور خوب خانگي شريك ضجه هاي من

خنده ي خسته بودنم زنگ خطر نمي شود

حادثه ي يكي شدن حادثه يي ساده نبود

مرد تو جز تو از كسي زير و زبر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

به فكر سر سپردن ام به اعتماد شانه ات

گريه يي بخشايش من كه بي ثمر نمي شود

هميشگي ترين من لاله ي نازنين من

ا كه جز به رنگ تو دگر سحر نمي شود

بي همگان به سر شود بي تو به سر نشود

داغ تو دارد اين دلم جاي د گر نمي شود

http://www.rahiel.persiangig.com/audio/RahieL2A.wav

_ا^{لهی به حرمت آن نام که تو خوانی به حرمت آن صفت که تو چنانی دریاب که می توانی.}

^{الهی عمر خود به باد کردم وبر تن خود بیداد کردم:گفتی و فرمان نکردم درماندنم و درمان نکردم.}

^{الهی عاجز وسرگردانم:نه آنچه دارم دانم ونه آن چه دانم دارم.}

^{الهی اگر تو مرا خواستی من آن خواستم که تو خواستی .}

^{الهی به بهشت و حور چه نازم:مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم.}

^{الهی در دلهای ماجز تخم محبت مکار وبرجانهای ما جز الطاف ومرحمت خود مکارو بر کشت های}

^{ما جز باران رحمت خود مبار به لطف ما را دست گیر وبه کرم پای دار الهی حجاب ها از راه بردار وما}

^{را به ما مگذار.}

خلقت هدفدار و هدايت پايدار

إِنَّ اللّهَ تَعالى لَمْ يَخْلُقِ الْخَلْقَ عَبَثًا وَ لا أَهْمَلَهُمْ سُدًى بَلْ خَلَقَهُمْ بِقُدْرَتِهِ وَ جَعَلَ لَهُمْ أَسْماعًا وَ أَبْصارًا وَ قُلُوبًا وَ أَلْبابًا ثُمَّ بَعَثَ إِلَيْهِمُ النَّبِيّينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ، يَأْمُرُونَهُمْ

بِطاعَتِهِ وَ يَنْهَوْنَهُمْ عَنْ مَعْصِيَتِهِ وَ يُعَرِّفُونَهُمْ ما جَهِلُوهُ مِنْ أَمْرِ خالِقِهِمْ وَ دينِهِمْ وَ أَنـْزَلَ عَلَيْهِمْ كِتابًا، وَ بَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلائِكَةً يَأْتينَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ مَنْ بَعَثَهُمْ إِلَيْهِمْ بِالْفَضْلِ الَّذى جَعَلَهُ لَهُمْ عَلَيْهِمْ.

خداوند متعال، خلق را بيهوده نيافريده و آنان را مهمل نگذاشته است، بلكه آنان را به قدرتش آفريده و براى آنها گوش و چشم و دل و عقل قرار داده، آن گاه پيامبران را كه مژده دهنده و ترساننده هستند به سويشان برانگيخت تا به طاعتش دستور دهند و از نافرمانىاش جلوگيرى فرمايند و آنچه را از امر خداوند و دينشان نمیدانند به آنها بفهمانند و بر آنان كتاب فرستاد و به سويشان فرشتگان برانگيخت تا آنها ميان خدا و پيامبران ـ به واسطه تفضّلى كه بر ايشان روا داشته ـ واسطه باشند.

سلام به کوچه پس کوچه های جاده انتظار و منتظرین رهگذر...

امروز می خوام از یه ارزو بگم. از یه ارزوی دور که نمی دونم به حقیقت می رسه یا نه. بهتر بگم, نمی دونم لیاقت رسیدن داره یا نه!
ارزوها زیاده تو زندگی ما ادم ها. به بعضی ها شون می رسیم و نوش جون و گوارای وجود. بعضی هاشون رو هم تا لحظه مرگ تو کوله پشتی زندگی مون داریم و با خودمون این ور و اون ور می کشیم  .
می خواستم بگم این ارزوی دور من برای خیلی ها نزدیکه. بعضی ها هر وقت اراده کنن با یه اشاره تو کوله پشتی زندگی شون بهش می رسن. با یه سلام به ارزوشون می رسن. اره  با یه سلام!!!
منم ارزو دارم سلامی که روی باد می دم , بره برسه به صاحبش. ارزو دارم جواب سلام بشنوم. ارزوی بزرگیه برای کسی که صداش از ته چاه در میاد. ولی با خودم که یه کم بیشتر فکر کردم یادم افتاد که جواب سلام واجبه. حالا اگه جواب سلام بهم نمی رسه ایراد از خودمه. یا گوش هام از شنیدن صدای دلرباش عاجزه یا سلامی که می دم به خیال خودم اسم سلام روش گذاشتم! ولی خوب اسمش روشه. خودم که دارم می گم "ارزو"!
اقا جون. براورنده همه ارزوهای عالم. پای ارزوی ما رو هم یه امضایی بکن. حالا هم به امید و ارزوی این که این بار لیاقت جواب شنیدن داشته باشم.
بازم میگم. سلام. سلام اقا جون. سلام مولای من. سلام صاحب من. سلام به معشوق عاشقی که همه عالم رو دیوونه خودت کردی. سلام به دلبری که ارزوی را وصال برای همه عاشق هاش معنی می کنه. سلام به سروری که قلم عشق رو تو دست های عاشقاش می چرخونه.
 مولا جان منتظرم. منتظر...

<sup>اباصالح التماس دعا هر کجا رفتي ياد ما هم باش

نجف رفتي کربلا رفتي کاظمين رفتي ياد ما هم باش

مدينه رفتي به پابوس قبر پيغمبر مادرت زهرا

به ديدار قبر بي شمع مجتبي رفتي ياد ما هم باش

زيارت نامه که ميخواني در کنار آن تربت خاموش

به دنبال قبر مخفي از کوچه ها رفتي ياد ما هم باش

بغل کردي قبر مادر را جاي ما هم او را زيارت کن

همان لحظه که به احوالش از نوا رفتي ياد ما هم باش

شب جمعه کربلا رفتي يادما هم کن چون زدي بوسه

کنار قبر ابوالفضل با وفا رفتي ياد ما هم باش

بزن بوسه جاي ما روي قبر عباس و اکبر و اصغر

سر قبر قاسم و قبر عمه ها رفتي ياد ما هم باش

به جاي ما هم زيارت کن عمه ات را در کنج ويرانه

براي بوسيدن آن دردانه ها رفتي ياد ما هم باش

نماز حاجت که ميخواني از براي فرج ياد ما هم باش

شدي محرم در مراسم حج يا صفارفتي ياد ما هم باش

دعا کردي از براي فرج التماس دعا ياد ما هم باش

به هرجا رفتي برو مهدي هر کجا رفتي ياد ما هم باش

به جاي ما هم زيارت کن عمه ات را در کنج ويرانه

به ياد اين نوکر درب آستان رفتي ياد ماهم باش</sup>

بارالـهـا: در اين هنگام، و براى هـميشه ولـى امـرت، امام زمان حجة بن الـحسن را كه درودهـايت بـر او و پـدرانش باد سرپرست و نگهدار و رهـبـر و ياور و رهـنما و نگـهبان باش، تا گيتى را به فرمان او آورى و تا دير زمان بهره مندش گردانى.

 گفتم که از فراقت عمریست بیقرارم                          گفـت از فراق یـاران من نیـز بیقرارم

گفتم به جز شما من فریادرس ندارم                         گفتا به غیر شیعه من نیز کس نـدارم

<sub>گـرچه خسته ام, گـرچه دلشكسته ام, بـاز هـم گشـوده ام درى به روى انتظار تـا بگـويمت, هنـوز هـم به آن صـداى آشنا اميـد بسته ام.

اى تو صاحب زمان! اى تو صاحب زميـن! دل, جدا ز ياد تو آشيانه اى خـراب وبى صفاست ياد سبز و روح بخـش تـو ياد لطف بـى نهايت خـداست كـوچه باغ سينه ام, اى گل محمدى, به عطر نامت آشناست آنكه در پى تـو نيست, كيست؟ آنكه بـى بهانه تـو زنـده است, در كجاست؟

اى كرامت وجود! باد غربتى كه مى وزد به كوچه هاى بى تـو, بـوى مرگ مـى دهـد, ـ بـوى خستگى, فسـردگـى ـ كـوچه ها در انتظار يك نسيـم روح بخـش, يك پيـام آشنـا و دلنـواز, سينه را گشـوده انـــد. كـوچه هـاى مـا هميشه عاشق تـو بـوده انـد.

اى كبوتر دلـم هوايى محبتت! سينه ام, آشناى نعمت غم است گر هزار كـوه غم رسـد, هنـوز هـم كـم است از درون سينه ام نـاله هاى مـرغ خسته اى به گـوش مـى رسـد. بالهاى زخمـى ام, نيازمنـد مـرهـم است.

صبحگاه جمعه ها آفتاب ياد تـو ز ((نـدبه))هاى ما طلـوع مـى كنـد. آنكه شب پـس از دعا, با سرود اشتياق و نغمه اميد, با دلـى سفيد خـواب رفته است, روز را به شـوق ديدنت شروع مـى كند اى تـو معنى اميـد و آرزو! اى بـراى انتظار عاشقانه, آبـرو! عشقهاى پاك, در ميان خنده ها و گريه هاى عاشقان, پيـش عصمت الهى ات, خضـوع مى كند.

اى بهانه اى براى زيستـن! اشتياق, همچو سبزه بهاره هر طرف دميده است. جمكران, جلوه اى از انتظار و شـوق ماست اى بهار جاودان, اى بهار آفـريـن, مـا در انتظار مقـدم تـوييـم, اى اميـد آخـريـن!

اى عزيز دل, پناه شيعيان اى فـروغ جـاودان! سـايه بلنـد نام و ياد تـو, از سر و سراى عاشقان بيقرار, كـم مباد قامت بلند شوق, جز بـر آستـان پـرشكـوه انتظار, خـم مبـاد</sub>